** Ten wątek dotyczy artykułu: Izraelska pompa insulinowa zdobyła uznanie w Unii Europejskiej **

Może i pompy powodują, że diabetycy częściowo zapominają o samokontroli, ale oddają sporo wolności... Konieczność mierzenia poziomu cukru, czasem kilka razy dziennie, przeliczania dawek insuliny i wstrzyknięć to uciążliwość ograniczająca swobodę i naruszająca często prywatność chorej osoby, bo diabetycy zmuszeni są to robić w różnych miejscach, jeśli chcą prowadzić aktywny tryb życia a nie są użytkownikami pompy.
A ta pompa dzięki niezawodności, rozmiarowi jest rewelacyjna. Dodatkowo - bardziej dyskretna dzięki brakowi "efektów dźwiękowych", co jest nie bez znaczenia dla kondycji psychicznej każdej przewlekle chorej osoby, a takimi są cukrzycy.

u nas pompy insulinowe pokrywane sa przez kase chorych... malo tego... wszystko, co potrzebne cukrzykowi do pompy, jest praktycznie tez pokrywane przez kasy chorych... moja najmlodsza, tez slodka, ma tutaj jeszcze pumpe z tej poprzedniej generacji przy pasku, wyglada jak telefon komorkowy:



potrzebuje do niej insuline, ten zestaw infuzyjny, do tego igly i stripes do aparaciku mierzacego poziom cukru w krwi, co powinna robic 4 razy dziennie, ale jestem zadowolona, jak zrobi to badanie 2 razy dziennie, i gdybym miala za to placic wszystko z wlasnej kieszeni, potrzebowalabym okolo 7000 tysiecy szekli miesiecznie... a place tylko 360, bo reszte oplaca kasa chorych wlasnie... sama pumpa na rynku kosztuje ponad 6000, ale jak sie ma kase chorych, to wlasnie nie kosztuje nic... naprawy i wymiany rowniez sa bezplatne i teraz alex dostanie ta najnowsza, juz naszej produkcji...

to niesamowite ulatwienie zycia codziennego cukrzykow... nie trzeba latac ze strzykawkami... nie trzeba szukac ustronnego miejsca do zrobienia zastrzyku... i co najwazniejsze: nie trzeba sie kluc 4 razy dziennie...

U nas nie ma kasy chorych, jest raczej chora kasa... Bo tylko tak mi się od dawna NFZ kojarzy... i Ministerstwo Niezdrowia. Nie to, żebym miała jakieś komusze poglądy na sprawę, wręcz przeciwnie. Tyle, że płacę, jak prawie każdy obywatel, od wielu lat obowiązkowe ubezpieczenie... Niemałe przez większość tych lat. Jak będę mogła nie płacić i decydować jakie ubezpieczenie i u kogo dla mnie za te pieniądze jest najlepsze - o nic nie będę miała pretensji. Tak..

Wracając do pompy z artykułu - to naprawdę technologiczne cudeńko.

Moja babcia od taty miała cukrzyce i widziałem jak wżywała takiego jakby długopisu z igiełką na oko 1cm. I jak pytałem to powiedziała, że boli jakby komar ugryzł...

A z tym NFZ to faktycznie okropność... taki jak z ZUSem i U.Skarbowym... Jesteś na nich skazany a ci cię traktują jak wroga.

Ten "jakby długopis" to specjalna strzykawka automatyczna Plopp, też ułatwienie, ale nie to samo co pompa...

alex miala takie tez kiedys.... latwiejsze niz normalna strzykawka, bo latwo nawet dziecku odmierzyc zadana dawke, ale dalej musiala sie kluc 4 razy dziennie:



i nie ploppchen... to nie boli... to jest podskorny zastrzyk, igla jest krotka i bardzo cienka... wiem, bo jak alex zachorowala, a miala wtedy 9 lat, to lekarze kazali mi zrobic sobie samej "zastrzyk", czyli po prostu wbic igle w ramie, zebym wiedziala dokladnie i jak sie robi zastrzyk i jak sie czlowiek czuje... nie boli, ale samemu sobie wbic to wlasnie ten trudny moment...

dana napisał:
alex miala takie tez kiedys.... latwiejsze niz normalna strzykawka, bo latwo nawet dziecku odmierzyc zadana dawke, ale dalej musiala sie kluc 4 razy dziennie:

i nie ploppchen... to nie boli... to jest podskorny zastrzyk, igla jest krotka i bardzo cienka... wiem, bo jak alex zachorowala, a miala wtedy 9 lat, to lekarze kazali mi zrobic sobie samej "zastrzyk", czyli po prostu wbic igle w ramie, zebym wiedziala dokladnie i jak sie robi zastrzyk i jak sie czlowiek czuje... nie boli, ale samemu sobie wbic to wlasnie ten trudny moment...

Alex to jest bardzo ladne imie. Dzielna dziewczynka....

tez lubie.... ale ona wlasciwie alexandra... po bracie mojej matki...
wszystkie dzieci moje maja dwa imiona, po tych, ktorych zamordowano...
jak to mama kiedys powiedziala, jak jeszcze byly male: duchy mi lataja po mieszkaniu....
fajna mame mialam...

dana napisał:
tez lubie.... ale ona wlasciwie alexandra... po bracie mojej matki...
wszystkie dzieci moje maja dwa imiona, po tych, ktorych zamordowano...
jak to mama kiedys powiedziala, jak jeszcze byly male: duchy mi lataja po mieszkaniu....
fajna mame mialam...

Wlasnie dostalismy smutna wiadomosc, ze w rodzinie przyjaciol w Warszawie dwuletni chlopczyk zachorowal na cukrzyce. Przeslalismy juz stad wszystkie informacje, ale jak by byly jeszcze jakies na ten temat, to bede bardzo wdzieczna.

z dwuletnim chlopczykiem jest dla rodzicow, az nie dorosnie troche, duzo pracy, bo taki maly nie rozumie duzo i nie moze jeszcze sam ani robic pare razy dziennie badan krwi, ani robic sobie sam zastrzykow, a to oznacza, ze ktos dorosly i odpowiedzialny musi byc z nim... w przedszkolu nie beda tego sprawdzac co pare godzin, wiec mama/tata musza tam "doskakiwac"...

- najwazniejsze, ale naprawde najwazniejsze: nie dac mu uczucia, nigdy, ze jest chory... ja w pierwszych latach zmienilam menue dla calej rodziny... jedlismy dokladnie tak samo, jak alex... nie bylo talerza dla niej i innego talerza dla zdrowego czlonka rodziny... pozwalalismy na wszystko, co robia i zdrowe dzieci, ale uwazalismy wlasnie na cukier... chciala nurkowac? nurkowala... wprawdzie nie mogla na glebosc taka, jak nurkowal moj zdrowy syn, ale lekarz powiedzial, ze na glebokosc 8 metrow moze, wiec nurkowala...
kiedys miala zalamanie, ze ona "taka biedna i chora, a reszta zdrowa", to zabralam ja na oddzial onkologiczny dzieci, pokazalam jej te naprawde biedne i chore dzieci i nigdy wiecej nie slyszalam, jaka to ona biedna...
kazdy z nas ma swoj pekelach na plecach... doszlo do tego, ze potem chodzila do szkoly ze strzykawka przyczepiona do tornistra i miala duzo zabawy, jak ja zatrzymywano i mowiono, ze ona uzywa narkotykow...
a pare lat temu, jak kupowala sobie baterie do pompy i sprzedawca sie zapytal, po co jej to, to mu odpowiedziala: ja funkcjonuje na baterie...

- kazdy wiekszy wysilek fizyczny powoduje opad cukru... szczegolnie plywanie... ja to "zalatwilam" w ten sposob, ze dawalam alex dobrze zjesc (np "bogaty" sandwicz) przed wejsciem do wody i po pol godzinie kazalam jej robic badanie i w razie czego dostawala nastepny sandwicz albo jablko)

- od paru lat juz w israelu lekarze przestali zakazywac kategorycznie uzywania cukru przez cukrzykow... teraz licza nie ilosc cukru, ale ilosc weglowodanow w pozywieniu... niech twoi przyjaciele sprawdza to u ich lekarza... dobry lekarz przede wszystkim zadba o spokoj ducha rodzicow... to nie jest przyjemne, to uciazliwa choroba, ale jak sie idzie wg wskazowek lekarza i dba sie o siebie, to sie zyje dobrze do 120...

- w israelu jest organizacja diabetyczna... urzadzaja letnie obozy dla slodkich dzieci, ktore czuja sie tam swietnie, bo nagle rozumieja, ze nie sa "sami" i ze mozna sie bawic swietnie rowniez bedac cukrzykiem... niech twoich przyjaciele sprawdza, czy istnieje cos takiego i w polsce... jak nie, moga poszukac rodzicow z takim samym problemem w swojej okolicy i zalozyc sobie prywatnie kolko pomocy... i dla dzieci i dla rodzicow to jest wygrana...

- dzisiaj napewno sa w panice i zrozpaczeni, ale z czasem choroba po prostu stanie sie czescia ich zycia i bedzie im duzo, duzo latwiej...

Przekaze, dziekuje Dano ! Ten chlopczyk jest w bardzo kochajacej sie rodzinie, w ktorej sa silne wiezi rodzinne i tez tragiczna historia rodziny z czasow wojny.

Bardzo madrze napisalas. Silna, dzielna dziewczynka jest Alex, po mamie....

Nel napisał:Silna, dzielna dziewczynka jest Alex
to kochana zalezy od rodzicow i tylko od nich... zrobia z synka "biednego i chorego", tak i bedzie pozniej... wytlumacza mu, najpierw odpowiednio do jego wieku, a potem oczywiscie w innych, bardziej "doroslych" slowach, bedzie zyl normalnie, bez litowania sie nad soba i bez zadnych wielkich ograniczen...

pamietam, jak moj slubny wytlumaczyl to alex, wtedy 9-letniej: mozesz robic wszystko, plywac i tanczyc i nurkowac i wspinac sie na gory i robic kazda wycieczke, jaka ci sie zamarzy i mozesz tez calowac chlopcow...
na co smarkula sie oburzyla i powiedziala: nu, tata... naprawde...

pol roku pozniej pojechalismy do usa na 6 tygodni... szalala w disney land...
a ja pierwszy raz w zyciu zabralam walowke do samolotu, bo podroz trwala 15 godzin, a ona musiala jesc co 3 godziny cos malego chociaz.... teraz oczywiscie z ta pumpa zycie jest inne... duzo lzejsze... nie trzeba brac jedzenia do samolotu...

tylko odwagi i nie daj bog, nie pokazywac dziecku zmartwienia....

Dano,

przekazuje Ci podziekowania babci chlopczyka za Twoje piekne slowa na temat opieki nad dzieckiem chorym na cukrzyce !