Grób Dawida

sobota, 03 września 2011 18:26

Dawid był najmłodszym synem Jessego Efratejczyka z Betlejem w Judzie (Judei) – 1 Sam 16:1; 20:27-28; 1 Kron 2:13-15. Według Księgi Rut – 4:17, 20-22 – Dawid pochodził z rodu Rut Moabitki, żony Boaza  (por. 1 Sam 22:3-4). Dawid panował ponad 40 lat (ok. 1010-970 p.n.e.), siedem lat i sześć miesięcy z nich nad Judą w Hebronie i trzydzieści trzy lata nad całym Izraelem i Judą w Jerozolimie – 2 Sam 5:4-5.

Według Biblii Dawid został pochowany w Mieście Dawida,  prawdopodobnie w południowo-wschodniej części obecnego obszaru Siloam – 1 Król 2:10. Tradycyjnie grzebano tam  później królów dynastii Dawida i Biblia donosi o grobach synów Dawida – 2 Kron 32:33. Groby znajdowały się w Jerozolimie i pozostały nietknięte. Dokładne miejsce pochówków królów było znane jeszcze w czasach Nehemiasza (3:16). Według Józefa Flawiusza Herod włamał się do grobu Dawida  by go obrabować, ale gdy próbował wejść do wewnętrznej komory wystrzeliły języki ognia.

Grób Dawida prawdopodobnie uległ zniszczeniu w czasie powstania Bar Kochby (135 r. n.e.), a później dokładna lokalizacja miejsca została zapomniana. Przez wieki różne miejsca były wskazywane przez tradycję, a to które stało się ogólnie przyjętym znajduje się na górze Syjon. Tradycja ta ma około 1000 lat (od czasów krzyżowców) i została przyjęta przez Żydów, muzułmanów i chrześcijan. Beniamin z Tudeli (ok. 1173 r.) zdał sprawozdanie, w którym znalazła się opowieść o cudownym odkryciu grobu Dawida na górze Syjon podczas remontu kościoła. Miejsce pozostawało w rękach muzułmanów i chrześcijan w różnych okresach i znalazło się pod kontrolą żydowską dopiero po wojnie wyzwoleńczej Izraela w 1948 roku. Stało się specjalnym ośrodkiem dla żydowskich pielgrzymów w latach 1948-67, ponieważ najbardziej szanowane przez Żydów miejsce, Ściana Zachodnia, nie było dostępne dla Żydów z powodu jordańskiej okupacji, a grób Dawida był najbliższym Staremu Miastu w Jerozolimie punktem. Na pielgrzymki w czasie trzech świąt pielgrzymich (Pesach, Szawuot i Sukot) do grobu Dawida udawali się szczególnie Żydzi Wschodni, zwłaszcza w czasie Szawuot, tradycyjne uznawanego jako data śmierci Dawida.